نویسنده: ماریو بارگاس یوسا (Vargas Llosa, Mario)
مترجم: حمید یزدان‌پناه
ناشر: نشر علم
۵۰۲ صفحه، ١۲۵۰۰ تومان
[چاپ اول، ١۳۸۹]

این کتاب خیلی کار داشته تا تر و تمیز و قابل‌خوندن بشه. به نظر میاد خبر نوبل گرفتن یوسا چاپ و توزیعش رو جلو انداخته. البته از خیلی وقت پیش توی کتابخونه ملی ثبت شده بود و ترجمه‌ش بعد از نوبل گرفتن یوسا انجام نشده.

ترجمه به قدری افتضاحه که نمی‌شه چند مورد از ایرادهاش رو نوشت. تا جایی هم که امکان داشته توی چاپ کتاب بی‌سلیقگی به خرج داده‌ن، از طرح جلد گرفته تا اسم مترجم که روی جلد خورده «یزدان‌پناه» و توی صفحات داخلی «ایزدپناه». پشت جلد کتاب هم یادداشتی آورده که نشون می‌ده یه آشنایی مختصر هم با یوسا نداشته: «بعضی از کتاب‌هایش عبارتند از: در ستایش سپتامبر، یادداشت‌های دن ریگوبرتو، سور بز و نامه‌هایی به نویسنده‌ی جوان.» در ستایش سپتامبر جای هیچ حرف و حدیثی رو باقی نمی‌ذاره

گذشته از ترجمه، داستانش اصلاً در حد یوسا نیست. پیچیدگی خاصی نداره و جزو ساده‌های خوب هم نمی‌شه محسوبش کرد. وگرنه خوندنش برای من دو ماه طول نمی‌کشید. فصل‌ها یکی در میون مربوط به زندگی فلورا تریستان (فعال سیاسی اجتماعی قرن نوزده) و نوه‌ش (گوگن) هستن. طبیعتاً قسمت‌های عالی و خیلی خوب هم داره، اما کلیتش چندان راضی‌کننده نیست.
***
+سال‌های سگی
+ چرا ادبیات؟
+ مرگ در آند
+ گفتگو در کاتدرال
+ دوشیزه خانم تاکنا
+ موج‌آفرینی
+ مردی که حرف می‌زند
+ واقعیت نویسنده
+ سور بز
+ نامه‌هایی به یک نویسنده‌ی جوان
+ زندگی واقعی آلخاندرو مایتا
+ چه کسی پالومینو مولرو را کشت؟
+ سردسته‌ها
+ دختری از پرو
***
[۶ فروردین ۱۳۸۹، ۰۱:۴۵]

نویسنده: کارلوس فوئنتس (Fuentes, Carlos)
مترجم: عبدالله کوثری
ناشر: نشر ماهی
۱۳۶ صفحه، ۲۴۰۰ تومان
[چاپ اول، ۱۳۸۹]

مثل کتاب‌های دیگه‌ای که از فوئنتس خونده‌م، داستان پیچیده‌ای داره و حال و هواش شبیه آئوراست. اگه یک بار دیگه کتاب رو بخونم خیلی چیزهاش بهتر دستگیرم می‌شه ولی فکر نمی‌کنم فعلاً این کار رو بکنم. متن خیلی خوبی توی اینترنت در موردش گیر نیاوردم که داستان رو تحلیل کرده باشه. کاش مثل آئورا یا پوست‌انداختن یه مؤخره از یه تحلیل‌گر کاردرست تهش میومد.
***
+ سر هیدرا
+ آئورا
+ پوست‌انداختن
***
[۲۳ آذر ۱۳۸۹، ۲۳:۰۰]

نویسنده: ماشادو د آسیس (de Assis, Machado)
مترجم: عبدالله کوثری
ناشر: نشر نی
۳۴۷ صفحه، ۷۰۰۰ تومان
[چاپ اول، ۱۳۸۹]

فوق‌العاده‌ست. همیشه از کتاب‌هایی که فصل‌های خیلی کوتاه دارن خوشم میومده. صد و چهل و هشت فصل داره که هر کدوم نهایتاً پنج صفحه‌ان. لحن راوی بی‌نظیره و داستانش هم خوبه (هرچند که در درجه‌ی دوم اهمیته از نظر من). متأسفانه من خیلی لفت دادم خوندن کتاب رو... یه چیزی حدود دو ماه طول کشید. اما بدون اغراق می‌شه یک‌روزه هم تمومش کرد. برای نقل قول هم قسمت‌های خوبِ زیادی داشت که الآن حوصله‌ی پیداکردنشون رو ندارم. از مجموعه‌ی روانکاو هم خیلی بهتره (البته داستان‌های اون رو زیاد یادم نمیاد).
خواندن این کتاب زیبا و دلنشین را به تمامی دوستداران ادبیات توصیه می‌کنم.
***
+ روانکاو و داستان‌های دیگر
***
[۱۳ آذر ۱۳۸۹، ۲۲:۳۰]

نویسنده: هاروکی موراکامی (Murakami, Haruki)
مترجم: مجتبی ویسی
ناشر: نشر چشمه
۱۸۰ صفحه، ۳۸۰۰ تومان
[چاپ اول، ۱۳۸۹]

موراکامی علاوه بر نویسندگی، ورزش دو رو هم به صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنه و توی مسابقات ماراتن هم شرکت می‌کنه و... توصیفاتش از لحظات دویدن و تمرینات، طوری بود که موقع خوندن کتاب به این نتیجه رسیدم باید دویدن رو به عنوان یک فعالیت مداوم شروع کنم (هرچند که می‌دونم هیچ‌وقت این کار رو نخواهم کرد). به هر حال حرف‌هایی که در مورد دویدن و همین‌طور داستان‌نویسی و زندگی می‌زنه اون‌قدری جذاب هست که آدم از خوندن کتاب پشیمون نباشه. در کل راضی‌کننده‌ست؛ ولی شاید نخوندش هم ضرری نداشته باشه. یکی دیگه از خوبی‌های کتاب، تصویریه که از موراکامی به آدم می‌ده.
***
+ کجا ممکن است پیدایش کنم
***
[۲۲ مهر ۱۳۸۹، ۱۶:۱۰]

نویسنده: پل استر (Auster, Paul)
مترجم: مهسا ملک‌مرزبان
ناشر: نشر افق
۱۶۸ صفحه، ۲۷۰۰ تومان
[چاپ اول، ۱۳۸۷]

شبیه بدنه‌ی کتاب‌های استر نیست. فضای خاصی داره و فرمش هم وارد بازی راوی و شخصیت می‌شه تا حدودی. در کل نمی‌تونم بگم خیلی خوشم اومد. می‌تونم بگم سرکاری‌ترین کتاب استره (توی اینایی که من خونده‌م). ترجمه‌ش هم خوبه ولی ویراستارش چند تا سوتی خیلی بد داده. در حد غلط املایی (و نه تایپی).
***
+ هیولا
+ شهر شیشه‌ای
+ ارواح
+ اتاق دربسته
+ شب پیشگویی
+ کشور آخرین‌ها
+ تیمبوکتو
+ دیوانگی در بروکلین
+ موسیقی شانس
+ ناپیدا
***
[۶ مهر ۱۳۸۹، ۲۲:۳۵]

نویسنده: لویی فردینان سلین (Celine, Louis-Ferdinand)
مترجم: مهدی سحابی
ناشر: نشر مرکز
۴۸۴ صفحه، ۱۱۸۰۰ تومان
[چاپ اول، ۱۳۸۸]

هنوز نتونستم لذتی رو که از مرگ قسطی بردم، توی کتاب‌های دیگه‌ی سلین پیدا کنم (حساب سفر به انتهای شب جداست). ولی قصر به قصر تونست یه بخشی از اون چیزی رو که دنبالش بودم برآورده کنه. طنز سلین جزو عمیق‌ترین و قوی‌ترین طنزهاییه که دیده‌م. اما از اون نوعی نیست که آدم وسطش رو باز کنه و شروع کنه به خندیدن. یه فراینده که به تدریج شکل می‌گیره و ممکنه آدم دیر توی فازش قرار بگیره. ولی وقتی درست شد، بدون اغراق می‌شه هر جمله‌ش رو خوند و قهقهه زد. از جنس بدبینی و شکاکیت یه پیرمرد که انگار خودش هم می‌دونه داره زیاده‌روی می‌کنه، ولی جلوی خودش رو نمی‌گیره.

در مورد داستان قصر به قصر حرف زیادی نمی‌تونم بزنم؛ چون متأسفانه خوندن کتاب طول کشید و بخش‌هاییش رو نتونستم با تمرکز لازم بخونم. قصر به قصر مربوط به دوره‌های پایانی زندگی سلینه و ظاهراً به همین خاطر صراحت و شکاک‌بودنش به اوج رسیده. یادداشت پشت جلد: «کتاب شرح سه دوره قصرنشینی سلین است، اول «زیگمارینگن» کاخ دودمان شهریاران نیمه‌افسانه‌ای هوهنتزولرن که منتهی اینک آخرین پناهگاه همه‌ی پس‌مانده‌های طوفان جنگ دوم جهانی شده است. پایانه‌ای که در آن زندگی هرروزه به ساعت‌شماری فرارسیدن به قول سلین، زمان، پخ‌پخ می‌گذرد. دوره‌ی دوم، زندگی زندان و دربه‌دری و بدنامی و مطرودی است. دوره‌ی سوم، دوره‌ی نهایی، زندگی سال‌های آخر سلین پزشک گوشه‌گرفته، با تک‌وتوک مریض‌هایی از خود او فقیرتر.»

ترجمه‌ی کتاب واقعاً شاهکاره. مخصوصاً جاهایی که حرف‌های زشت رو باید ترجمه می‌کرده. معلومه که توی ارشاد بعضی چیزها از چشمشون در رفته. چون بعضی وقت‌ها یه کلمه‌ی داغون رو نوشته و جاهای دیگه به جاش نوشته ک یا خ.
***
+ مرگ قسطی
+ معرکه
***
[۲ مهر ۱۳۸۹، ۱۷:۰۰]