نویسنده: نجف دریابندری
ناشر: انتشارات پیام
۱۶۲ صفحه، ۸۰ ریال
[۱۳۴۹]

نوشته‌های سال‌های ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۹ نجف دریابندری که در نشریه‌های مختلف چاپ شده بوده. توی این کتابْ نوشته‌ها رو دو بخش کرده: مقالات و انتقادات. محتوای نوشته‌ها رو که بذاریم کنار، باید متن‌های نجف دریابندری رو خوند و نوشتن یاد گرفت. نثرش بی‌نهایت جذاب و زنده است. و اگه بخوایم راجع به محتوا حرف بزنیم، میشه گفت نجف دریابندری آدم خیلی خوش‌فکریه [و این رو حتی از عنوان کتاب هم میشه فهمید]. البته در مورد انتقاداتش زبان خیلی تندی داره و کاملاً طرف رو میشوره و میذاره کنار؛ در کمال خونسردی. یه جوری هم هست که توی ذوق آدم نمیخوره و حس نمیکنه که با کینه و دشمنی انتقاد کرده.
***
[۲۴ بهمن ۱۳۸۷، ۲۰:۳۰]