کتاب‌های عامه‌پسند

هر فصل ِ داستان را یکی از پرنده‌ها روایت می‌کند. صد هزار پرنده برای دیدن سیمرغ به راه می‌افتند، در راه به تدریج از تعدادشان کم می‌شود، تا جایی که وقتی به سیمرغ می‌رسند، تعدادشان کمتر از سی می‌شود.

هر کدام از مرغ ها به سهم خودش صدای یک مرغ را تقلید می‌کند تا سیمرغ -با دوز و کلک هم که شده- از جایش بیرون بیاید.

سیمرغ هم که همه‌ی پرهایش ریخته بوده بیرون می‌آید و مرغ ها با دیدن ِ او از راهِ درازی که آمده بودند پشیمان می‌شوند.

***

زبان کتاب، معلوم نیست طنز است یا بچه‌گانه یا چی!

بعضی جاها به زبان چاله‌حوضی نزدیک می‌شود و بعضی جاها طنز و بچه‌گانه.

بهتر بود پشت جلد کتاب می‌نوشتند رمان نوجوانان!

اگر دنبال تمثیل‌های عرفانی و این جور چیزها هم هستید، ظاهرا سعی کرده در کتابش بگنجاند، ولی خب... مسما نتوانسته!

***

در کل کتابی نیست که به‌تان توصیه‌ش کنم!

***

[۱۰ فروردین ۱۳۸۴، ۱:۳۰]

Labels: محمد قاسم‌زاده

1:52 AM
نظر

........................................................................................

March 29, 2005

ویران می‌آیی

نویسنده: حسین سناپور

ناشر: نشر چشمه

۱۸۰ صفحه، ۱۶۰۰ تومان

***

نویسنده، اول کتاب گفته که فصل‌های کتاب از پایان به آغاز قرار گرفته‌اند و کسی که این شیوه را نمیپسندد، می‌تواند کتاب را از آخر به اول بخواند .خب ... بهتر است شیوه را بپسندید، چون اولا کیفش بیشتر است و ثانیا، همه چیز را می‌فهمید، به امتحانش می‌ارزد!

***

داستان، با رویارویی ِ دو آشنا بعد از دو سال و خرده‌ای شروع می‌شود ...

***

در فصل‌های بعدی، کم کم ماجرا دست‌تان می‌آید: دانشجوهای درگیر مسائل سیاسی، انجمن، اعلامیه ...

***

یکی از این دانشجوها –که در واقع دانشجو نیست، دوست یکی از آن‌هاست– به زندان می‌افتد. در زندان، اعضای انجمن را -از جمله دوستش، روزبه– لو می‌دهد... قسمت‌هایی از کتاب، درگیری‌های فکری و دغدغه‌های فردوس (دختری که دوستانش را لو داده) بعد و قبل از دستگیری است: رویارویی ِ او با دوستان‌ش، پشیمانی و ...

***

فصل‌های کتاب، زاویه‌ی دیدهای مختلفی دارند.

بعضی‌ها از زبان روزبه، بعضی‌ها فردوس، و همچنین دانای کل.

***

بعضی جاهای کتاب، خیلی درگیر ِ لفظ‌‌پردازی می‌شود، و ماجرا راکد میماند –من از این شیوه زیاد خوشم نمیاد، البته بستگی به کتابش هم داره– ولی بیشتر داستان، در حال روایت است.

***

خب... در آخر هم میگم که به خوندنش می‌ارزه! کتاب خوبیه.

***

[نهم ِ فروردین ِ هشتاد و چهار، ساعت ِ چهار و پنجاه دقیقه‌ی صبح]

Labels: حسین سناپور

5:08 AM
نظر

........................................................................................

March 26, 2005

ساعت‌ها

نویسنده: مایکل کانینگهام
مترجم: مهدی غبرایی

ناشر: کاروان
۲۳۶ صفحه، ۲۵۰۰ تومان

جریان زندگی سه زن را نشان می‌دهد.
هر فصل از کتاب، به یکی از آن‌ها اختصاص دارد:

خانم وولف

خانم دالووی

خانم براون

***

با خودکشی ویرجینیا وولف شروع می‌شود و بعد فلش بک می‌خورد و زندگی این سه زن را نشان می‌دهد: مهمانی‌ها، روابط ِ عاطفی و...

***

ظاهراً ساعت‌ها ( The Hours ) جایزه‌ی پولیتزر و پن/فاکنر ِ 1999 را برده، ولی من که از کتاب لذت نبردم!

***

البته نباید نقش ترجمه‌ی بسیار ضعیف کتاب رو هم نادیده گرفت، قطعاً یکی از دلایل بی‌میلی‌م نسبت به کتاب همینه! خلاصه اگه خواستید "ساعت ها" رو بخونید، یک مترجم دیگه رو انتخاب کنید (اگر هست البته، اگر نبود هم قیدِ کتاب رو بزنید! البته این
نظر شخصیه!)
***
[۶ فروردین ۱۳۸۴، ۱:۳۰]

Labels: مایکل کانینگهام, مهدی غبرایی

4:46 PM
نظر

........................................................................................

March 14, 2005

هيس

نویسنده: محمدرضا كاتب

ناشر: ققنوس، چاپ اول ۱۳۷۸

۲۸۶ صفحه، ۱۳۰۰ تومان

***
قبل از هر چيز بگم كه هیس [با عنوان فرعی " مائده؟ وصف؟ تجلی؟"] رو می‌شه يه داستان پست‌مدرن حساب كرد.

صحبت از خود "كتاب"

پرش‌های زمانی متعدد

تكرار چندباره‌ی یك قسمت و...

***

خوبی لحن كتاب اینه كه سریع ماجراها رو نقل می‌كنه و دنبال لفظ‌پردازی نیست؛ در كل كتاب "راحت‌خوان"یه!

***

آخر كتاب رو هم جالب تموم می‌كنه... در كل توصيه می‌كنم بخونینش.

***

نمی‌دونم كتاب معروفیه یا نه... ولی مگه یه كتاب خوب حتما باید معروف باشه؟
***
[۲۲ اسفند ۱۳۸۳، ۲۱:۰۵]

Labels: محمدرضا كاتب

8:09 PM
نظر

........................................................................................

March 07, 2005

آب بابا ارباب

نویسنده گاوینو لدا

مترجم: مهدی سحابی

ناشر: نشر ِ مرکز

۳۰۰ صفحه، ۲۱۵۰ تومان

فوق العاده نیست؟ اسمش رو میگم: آب بابا ارباب
من از ایتالیایی چیزی سر در نمیارم، ولی میدونم که ترجمه‌ی Padre Padrone ، آب بابا ارباب نمیشه... و اینجا باید به انتخاب ِ عالی ِ مهدی سحابی آفرین بگیم.
آب بابا ارباب یک داستان ایتالیایی تمام عیاره، براتون قصه میگه... مطمئنا سرتون رو درد نمیاره، چون لحن ِ دلپذیری داره .
البته اینجا نبایید نقش ِترجمه‌ی عالی ِ مهدی سحابی رو هم نادیده بگیریم... چون لحن ِ داستان رو میفهمه و با ضرب‌آهنگ ِ اون داستان رو ترجمه میکنه.
داستان خیلی سریع شروع میشه، هیچ چیز ِ اضافه‌ای وجود نداره... برای همین شما رو درگیر ِ خودش میکنه.
***
کتاب، سرگذشت ِ خود ِ نویسنده –گاوینو لدا– ست.
زندگی سخت و خشنی که از شش سالگی ِ او –وقتی که سر کلاس نشسته بوده– شروع میشه.
پدرش میاد و اونو از اونجا برمیداره تا توی چوپانی کمکش کنه.
"گاوینو هنوز کوچک است! [...] هنوز بال ندارد که بتواند بپرد."
"چه میدانید زندگی چوپانی یعنی جه، خانم. چوپان‌ها همه‌شان بدون بال میپرند."
گاوینو با اینکه توی اون محیط خشن، زیر دست پدر بیرحمش -ارباب– سخت‌ترین زندگی رو میگذرونه، متوجه ِ روحیه‌ی لطیف خودش میشه، از همون‌جا مخفیانه شروع میکنه به یاد گرفتن ِ آکاردئون.
".سازی که ماها باید بزنیم، چیز دیگری است: داس و بیل و بیلچه است ..."
بعد از مدتی، گاوینو از سلطه‌ی ارباب به تنگ میاد ...
***
کتاب رو که تموم کنید، میفهمید که اسمی بهتر از "آب بابا ارباب" براش وجود نداره.
***

آب بابا ارباب، یک داستان ِ ایتالیایی ِ تمام عیاره.
زبان ِ ساده و پرکشش، محیط ِ ساده و آشنا ...
و این جمله هم که معروفه:
"ایتالیایی‌ها معجزه ی داستانند."
***
داستان‌های ایتالیایی به این خاطر معجزه اند و به این خاطر جالبند و به این خاطر دوست داشتنیند: در داستان‌هایشان دروغ نمیگویند .

[دو تا کتاب ایتالیایی توی یک هفته؟!]

Labels: مهدی سحابی, گاوینو لدا

7:16 PM
نظر

........................................................................................

March 03, 2005

مورچه‌ی آرژانتینی

نویسنده: ایتالو کالوینو
مترجم: شهریار وقفی پور
ناشر: انتشارات کاروان
صد و هشتاد و یک صفحه، نمیدونم چند تومان – ننوشته!

پشت جلد، در توضیح کتاب نوشته شده که "مورچه‌ی آرژانتینی" بیانگر دیدگاه نیچه‌ای کالوینو به مناسبات انسانی است.
و عدم خلاقیت و منفعل‌بودن افعال بردگان رو نشون میده.
***
علاوه بر این‌ها ، توی این داستان‌ها کالوینو بر خلاف داستان‌های دیگه‌ی خودش –مثل بارون درخت‌نشین– طبیعت رو ستایش نمیکنه.
بلکه زندگی ِ شهری رو به گند میکشه !:
"فایده‌ی شهر چی یه، جز این که شنبه و یکشنبه ازش بزنی بیرون؟ "

در این سه داستان (مورچه‌ی آرژانتینی، مه‌دود و ناظر) شهر جای کثیفیه، همیشه یه مشکل توش وجود داره و قهرمان‌ها توش تنهان .
البته مورچه‌ی آرژانتینی به نسبت ِ مه‌دود و ناظر کمتر میخواد این کار رو بکنه.
مثل همه‌ی کارهای دیگه‌ی کالوینو، توی این داستان‌ها یه طنز ِ تلخ هم وجود داره، ولی به قول پدرام رضایی زاده‌ی عزیز، "رو" نیست.

دیگه هم این که یه جورایی توی این داستان‌ها پایان وجود نداره، یعنی شخصیت‌ها آخرین کاری که میکنن، اینه که با مشکل کنار میان و اون رو میپذیرن و توی هیچ کدوم از داستان‌ها ، مشکل حل نمیشه –ناشی از همون منفعل‌بودن و دیدگاه نیچه‌ای -

Labels: ایتالو کالوینو, شهریار وقفی‌پور

8:44 PM
نظر

........................................................................................


home mail links سایت سینمایی فکسون archive January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005 June 2005 July 2005 August 2005 September 2005 October 2005 November 2005 December 2005 January 2006 February 2006 March 2006 April 2006 May 2006 June 2006 July 2006 August 2006 September 2006 October 2006 November 2006 December 2006 January 2007 February 2007 March 2007 April 2007 May 2007 June 2007 July 2007 August 2007 September 2007 October 2007 November 2007 December 2007 January 2008 February 2008 March 2008 April 2008 May 2008 June 2008 July 2008 August 2008 September 2008 October 2008 November 2008 December 2008 January 2009 February 2009 March 2009 April 2009 May 2009 June 2009 July 2009 August 2009 September 2009 October 2009 previous posts شنل پاره ساعت شوم قاضی و جلادش سوءظن گزارش یک مرگ سردسته‌ها نگاهی تازه به دستور زبان لویی فردینان سلین در عین حال پیرامون زبان و زبان‌شناسی [rss]		March 30, 2005 شهر هشتم ٭ نویسنده: محمد قاسم‌زاده ناشر: انتشارات ِ کاروان ۱۳۶ صفحه، ۱۴۵۰ تومان * اول کتاب، نوشته: عطار هفت شهر عشق را گشت، اما ما، رسیدیم به شهر هشتم. * داستان، برگرفته از منطق الطیر ِ عطار است، البته "برگرفته" هر فصل ِ داستان را یکی از پرنده‌ها روایت می‌کند. صد هزار پرنده برای دیدن سیمرغ به راه می‌افتند، در راه به تدریج از تعدادشان کم می‌شود، تا جایی که وقتی به سیمرغ می‌رسند، تعدادشان کمتر از سی می‌شود. هر کدام از مرغ ها به سهم خودش صدای یک مرغ را تقلید می‌کند تا سیمرغ -با دوز و کلک هم که شده- از جایش بیرون بیاید. سیمرغ هم که همه‌ی پرهایش ریخته بوده بیرون می‌آید و مرغ ها با دیدن ِ او از راهِ درازی که آمده بودند پشیمان می‌شوند. * زبان کتاب، معلوم نیست طنز است یا بچه‌گانه یا چی! بعضی جاها به زبان چاله‌حوضی نزدیک می‌شود و بعضی جاها طنز و بچه‌گانه. بهتر بود پشت جلد کتاب می‌نوشتند رمان نوجوانان! اگر دنبال تمثیل‌های عرفانی و این جور چیزها هم هستید، ظاهرا سعی کرده در کتابش بگنجاند، ولی خب... مسما نتوانسته! * در کل کتابی نیست که به‌تان توصیه‌ش کنم! * [۱۰ فروردین ۱۳۸۴، ۱:۳۰] Labels: محمد قاسم‌زاده 1:52 AM نظر ........................................................................................ March 29, 2005 ویران می‌آیی ٭ نویسنده: حسین سناپور ناشر: نشر چشمه ۱۸۰ صفحه، ۱۶۰۰ تومان * نویسنده، اول کتاب گفته که فصل‌های کتاب از پایان به آغاز قرار گرفته‌اند و کسی که این شیوه را نمیپسندد، می‌تواند کتاب را از آخر به اول بخواند .خب ... بهتر است شیوه را بپسندید، چون اولا کیفش بیشتر است و ثانیا، همه چیز را می‌فهمید، به امتحانش می‌ارزد! * داستان، با رویارویی ِ دو آشنا بعد از دو سال و خرده‌ای شروع می‌شود ... * در فصل‌های بعدی، کم کم ماجرا دست‌تان می‌آید: دانشجوهای درگیر مسائل سیاسی، انجمن، اعلامیه ... * یکی از این دانشجوها –که در واقع دانشجو نیست، دوست یکی از آن‌هاست– به زندان می‌افتد. در زندان، اعضای انجمن را -از جمله دوستش، روزبه– لو می‌دهد... قسمت‌هایی از کتاب، درگیری‌های فکری و دغدغه‌های فردوس (دختری که دوستانش را لو داده) بعد و قبل از دستگیری است: رویارویی ِ او با دوستان‌ش، پشیمانی و ... * فصل‌های کتاب، زاویه‌ی دیدهای مختلفی دارند. بعضی‌ها از زبان روزبه، بعضی‌ها فردوس، و همچنین دانای کل. * بعضی جاهای کتاب، خیلی درگیر ِ لفظ‌‌پردازی می‌شود، و ماجرا راکد میماند –من از این شیوه زیاد خوشم نمیاد، البته بستگی به کتابش هم داره– ولی بیشتر داستان، در حال روایت است. * خب... در آخر هم میگم که به خوندنش می‌ارزه! کتاب خوبیه. * [نهم ِ فروردین ِ هشتاد و چهار، ساعت ِ چهار و پنجاه دقیقه‌ی صبح] Labels: حسین سناپور 5:08 AM نظر ........................................................................................ March 26, 2005 ساعت‌ها ٭ نویسنده: مایکل کانینگهام مترجم: مهدی غبرایی ناشر: کاروان ۲۳۶ صفحه، ۲۵۰۰ تومان جریان زندگی سه زن را نشان می‌دهد. هر فصل از کتاب، به یکی از آن‌ها اختصاص دارد: خانم وولف خانم دالووی خانم براون * با خودکشی ویرجینیا وولف شروع می‌شود و بعد فلش بک می‌خورد و زندگی این سه زن را نشان می‌دهد: مهمانی‌ها، روابط ِ عاطفی و... * ظاهراً ساعت‌ها ( The Hours ) جایزه‌ی پولیتزر و پن/فاکنر ِ 1999 را برده، ولی من که از کتاب لذت نبردم! * البته نباید نقش ترجمه‌ی بسیار ضعیف کتاب رو هم نادیده گرفت، قطعاً یکی از دلایل بی‌میلی‌م نسبت به کتاب همینه! خلاصه اگه خواستید "ساعت ها" رو بخونید، یک مترجم دیگه رو انتخاب کنید (اگر هست البته، اگر نبود هم قیدِ کتاب رو بزنید! البته این نظر شخصیه!) * [۶ فروردین ۱۳۸۴، ۱:۳۰] Labels: مایکل کانینگهام, مهدی غبرایی 4:46 PM نظر ........................................................................................ March 14, 2005 هيس ٭ نویسنده: محمدرضا كاتب ناشر: ققنوس، چاپ اول ۱۳۷۸ ۲۸۶ صفحه، ۱۳۰۰ تومان * قبل از هر چيز بگم كه هیس [با عنوان فرعی " مائده؟ وصف؟ تجلی؟"] رو می‌شه يه داستان پست‌مدرن حساب كرد. صحبت از خود "كتاب" پرش‌های زمانی متعدد تكرار چندباره‌ی یك قسمت و... * خوبی لحن كتاب اینه كه سریع ماجراها رو نقل می‌كنه و دنبال لفظ‌پردازی نیست؛ در كل كتاب "راحت‌خوان"یه! * آخر كتاب رو هم جالب تموم می‌كنه... در كل توصيه می‌كنم بخونینش. * نمی‌دونم كتاب معروفیه یا نه... ولی مگه یه كتاب خوب حتما باید معروف باشه؟ * [۲۲ اسفند ۱۳۸۳، ۲۱:۰۵] Labels: محمدرضا كاتب 8:09 PM نظر ........................................................................................ March 07, 2005 آب بابا ارباب ٭ نویسنده گاوینو لدا مترجم: مهدی سحابی ناشر: نشر ِ مرکز ۳۰۰ صفحه، ۲۱۵۰ تومان فوق العاده نیست؟ اسمش رو میگم: آب بابا ارباب من از ایتالیایی چیزی سر در نمیارم، ولی میدونم که ترجمه‌ی Padre Padrone ، آب بابا ارباب نمیشه... و اینجا باید به انتخاب ِ عالی ِ مهدی سحابی آفرین بگیم. آب بابا ارباب یک داستان ایتالیایی تمام عیاره، براتون قصه میگه... مطمئنا سرتون رو درد نمیاره، چون لحن ِ دلپذیری داره . البته اینجا نبایید نقش ِترجمه‌ی عالی ِ مهدی سحابی رو هم نادیده بگیریم... چون لحن ِ داستان رو میفهمه و با ضرب‌آهنگ ِ اون داستان رو ترجمه میکنه. داستان خیلی سریع شروع میشه، هیچ چیز ِ اضافه‌ای وجود نداره... برای همین شما رو درگیر ِ خودش میکنه. * کتاب، سرگذشت ِ خود ِ نویسنده –گاوینو لدا– ست. زندگی سخت و خشنی که از شش سالگی ِ او –وقتی که سر کلاس نشسته بوده– شروع میشه. پدرش میاد و اونو از اونجا برمیداره تا توی چوپانی کمکش کنه. "گاوینو هنوز کوچک است! [...] هنوز بال ندارد که بتواند بپرد." "چه میدانید زندگی چوپانی یعنی جه، خانم. چوپان‌ها همه‌شان بدون بال میپرند." گاوینو با اینکه توی اون محیط خشن، زیر دست پدر بیرحمش -ارباب– سخت‌ترین زندگی رو میگذرونه، متوجه ِ روحیه‌ی لطیف خودش میشه، از همون‌جا مخفیانه شروع میکنه به یاد گرفتن ِ آکاردئون. ".سازی که ماها باید بزنیم، چیز دیگری است: داس و بیل و بیلچه است ..." بعد از مدتی، گاوینو از سلطه‌ی ارباب به تنگ میاد ... * کتاب رو که تموم کنید، میفهمید که اسمی بهتر از "آب بابا ارباب" براش وجود نداره. * آب بابا ارباب، یک داستان ِ ایتالیایی ِ تمام عیاره. زبان ِ ساده و پرکشش، محیط ِ ساده و آشنا ... و این جمله هم که معروفه: "ایتالیایی‌ها معجزه ی داستانند." * داستان‌های ایتالیایی به این خاطر معجزه اند و به این خاطر جالبند و به این خاطر دوست داشتنیند: در داستان‌هایشان دروغ نمیگویند . [دو تا کتاب ایتالیایی توی یک هفته؟!] Labels: مهدی سحابی, گاوینو لدا 7:16 PM نظر ........................................................................................ March 03, 2005 مورچه‌ی آرژانتینی ٭ نویسنده: ایتالو کالوینو مترجم: شهریار وقفی پور ناشر: انتشارات کاروان صد و هشتاد و یک صفحه، نمیدونم چند تومان – ننوشته! پشت جلد، در توضیح کتاب نوشته شده که "مورچه‌ی آرژانتینی" بیانگر دیدگاه نیچه‌ای کالوینو به مناسبات انسانی است. و عدم خلاقیت و منفعل‌بودن افعال بردگان رو نشون میده. *** علاوه بر این‌ها ، توی این داستان‌ها کالوینو بر خلاف داستان‌های دیگه‌ی خودش –مثل بارون درخت‌نشین– طبیعت رو ستایش نمیکنه. بلکه زندگی ِ شهری رو به گند میکشه !: "فایده‌ی شهر چی یه، جز این که شنبه و یکشنبه ازش بزنی بیرون؟ " در این سه داستان (مورچه‌ی آرژانتینی، مه‌دود و ناظر) شهر جای کثیفیه، همیشه یه مشکل توش وجود داره و قهرمان‌ها توش تنهان . البته مورچه‌ی آرژانتینی به نسبت ِ مه‌دود و ناظر کمتر میخواد این کار رو بکنه. مثل همه‌ی کارهای دیگه‌ی کالوینو، توی این داستان‌ها یه طنز ِ تلخ هم وجود داره، ولی به قول پدرام رضایی زاده‌ی عزیز، "رو" نیست. دیگه هم این که یه جورایی توی این داستان‌ها پایان وجود نداره، یعنی شخصیت‌ها آخرین کاری که میکنن، اینه که با مشکل کنار میان و اون رو میپذیرن و توی هیچ کدوم از داستان‌ها ، مشکل حل نمیشه –ناشی از همون منفعل‌بودن و دیدگاه نیچه‌ای - Labels: ایتالو کالوینو, شهریار وقفی‌پور 8:44 PM نظر ........................................................................................